Poka Dresden!

Privet!

Vot i zakanchivaetsya moya stipendiya. Skoro domoy. Skoro ya snova budu pisat; na normal'nom russkom yazyke, a ne translitom.

Proshay Dresden, zdes' bylo horosho. No doma toje zamechatel'no. Tam uje zajdalis; druzya i sem'ya. Tak hochetsya obnyat' i pocelovat' dochku i jenu. Tam po-nim soskuchilsya, chto uje hochetsya poskoree k nim.

Ladno, pora v dorogu.

Do sleduyushey vstrechi.

esde